Studniówka krok po kroku — plan dla komitetu

Studniówka jest pierwszym dużym wydarzeniem, które klasa organizuje sama. Zwykle wygląda to tak: przez pierwszy miesiąc nie dzieje się nic, przez ostatni tydzień dzieje się wszystko naraz. Poniżej kolejność, która to rozkłada.

Pół roku wcześniej: sala i pieniądze

1. 1

   Rezerwacja sali

   To jedyna rzecz, która naprawdę się kończy. Dobre sale na styczeń bywają zajęte we wrześniu, a ta decyzja ustawia budżet i termin, więc idzie pierwsza.

2. 2

   Ustalenie kwoty od osoby

   Zanim ktokolwiek cokolwiek zamówi. Kwota podana późno i podniesiona w trakcie to najczęstsze źródło awantur w komitecie.

3. 3

   Wybór osoby od kasy

   Jedna osoba, jedno konto, jedna tabela wpłat. Zbieranie gotówki na przerwach kończy się tym, że nikt nie wie, kto zapłacił.

Trzy miesiące wcześniej: obsada wieczoru

• Wodzirej albo DJ — sprawdźcie, czy prowadził już studniówkę, bo wesele to inna publiczność.
• Fotograf — ustalcie, co dokładnie dostajecie i kiedy; „zdjęcia po balu” bez terminu potrafią przyjść w czerwcu.
• Menu i napoje — z rezerwą na osoby na diecie, bo pytanie o to w styczniu jest już za późno.
• Dekoracje — podział na to, co robicie sami, i to, co zamawiacie. Sami zawsze zajmuje więcej czasu, niż wygląda.

Miesiąc wcześniej: to, o czym komitety zapominają

1. 1

   Ustalenia ze szkołą na piśmie

   Kto odpowiada za uczniów, do której godziny trwa impreza, jakie są zasady wejścia i wyjścia. Ustne ustalenia z wychowawcą znikają, gdy coś się wydarzy.

2. 2

   Lista osób towarzyszących

   Ile osób z zewnątrz, kto je wpuszcza i czy płacą tyle samo. To pytanie wraca zawsze i zawsze za późno.

3. 3

   Polonez — próba

   Jedna próba wystarczy, ale musi się odbyć. Bez niej pierwsze pięć minut balu ogląda się z zażenowaniem.

4. 4

   Plan na zdjęcia

   Fotograf zrobi kilkadziesiąt kadrów, klasa zrobi ich tysiąc — i to te drugie rozejdą się po grupach, a potem znikną. Warto z góry ustalić jedno miejsce, do którego wszyscy je wrzucą.

Tydzień wcześniej

• Potwierdzenie liczby osób w sali — ostateczne, bo od niego zależy rozliczenie.
• Rozpiska, kto co przynosi i o której jest na miejscu.
• Numery telefonów do wszystkich usługodawców na jednej kartce, u dwóch osób.
• Sprawdzenie sprzętu do muzyki i rzutnika na miejscu, nie w dniu balu.

Najczęstszy błąd komitetów to brak jednej osoby decyzyjnej. Demokracja przy wyborze menu jest w porządku; demokracja o dwudziestej pierwszej w dniu balu, gdy trzeba coś rozstrzygnąć w minutę, nie działa. Ustalcie z góry, kto ma ostatnie słowo.

Po balu

Rozliczenie w ciągu tygodnia, dopóki wszyscy pamiętają, kto ile wpłacił. I zebranie zdjęć, zanim rozejdą się po prywatnych archiwach — po miesiącu nikt już ich nie wyśle, a to jedyny bal, na którym cała klasa była razem w komplecie.